Het bedrijf dat voluit het Ridderkerks Kraanwagenbedrijf B.V. heet, is in 1964 opgericht door haar opa.

Lees ook: STLMGZN. #vrouweneditie

Toch lag het niet voor de hand dat zij er aan de slag zou gaan. “Ik was klaar met de havo en zocht naar een stoer beroep waar ik veel vrijheid en verantwoordelijkheid kreeg. Tot ik opeens bedacht: ik kan ook kraanmachinist worden. Dat was best een vreemde gedachte, want ik geloof niet dat er toen een vrouw in Nederland was die op een kraan werkte. Ik heb binnen een jaar het grootrijbewijs en het hijsbewijs gehaald, en ben op mijn achttiende fulltime als kraanmachinist bij mijn ouders in dienst gegaan.

Natuurlijk was ik een aparte verschijning op de bouwplaats, zo’n jonge meid met die grote kraan, maar eigenlijk heb ik daar nooit last van gehad. Er wordt wat extra op je gelet, maar dat is het dan ook. Ik denk dat je als kraanmachinist al snel respect afdwingt. Tegenwoordig werk ik alleen nog als invaller op de kraan. Dat is dan voor mij echt een uitje.

Ik ben nu verantwoordelijk voor de acquisitie, de social media en de bedrijfsleiding. Samen met mijn broer Arie heb ik de dagelijkse leiding over 22 kraanmachinisten. Ja, nog steeds allemaal mannen. Laatst was er hier een meisje van zestien die wel stage wilde lopen. Jammer dat ze zo ver weg woont. Toch hoop ik dat ze het gaat doen. Als kraanmachinist heb je een mooi leven. Dat gun ik iedere vrouw.”