Bij Ronnie van den Brink ging het net iets anders. Hij zei gewoon overal ‘ja’ op als zich een nieuwe kans voordeed. Hij beschikt inmiddels over een schat aan ervaring, ook als planner en diepladerchauffeur. 

Vijftien jaar geleden kwam Ronnie (45) bij toeval terecht bij de Beelen Groep, één van de grotere sloop- en afvalrecyclebedrijven in Nederland. ‘Ik werkte bij St vd Brink. Door het langdurig trekken aan zware containers kreeg ik problemen met mijn achillespees en belandde ik in de wasstraat. Daar kwam ik regelmatig chauffeurs van Beelen tegen die er hun auto’s lieten wassen. Ik hoorde dat er een portaalarmwagen vrij was, werk dat volgens mij goed te doen was. Ik werd meteen aangenomen.’


Van portaalarm naar planner

Twee jaar reed Ronnie op de portaalarm. Toen werd hij gevraagd om planner te worden. En hij deed het. Ronnie: ‘Als je altijd nee zegt, kom je nooit verder. Dat is mijn mening. Of ik het moeilijk vond om opeens planner te zijn? Nou, planning is een vorm van logisch nadenken, dus het antwoord ligt voor de hand. Wat ik minder makkelijk vond, was de omgang met de hogere regionen, maar dat was pas nadat ons bedrijfsonderdeel werd overgenomen. Toen heb ik er de brui aan gegeven en ben teruggegaan naar Beelen. Ik kon er zo weer aan de slag, nu op een haakarmauto.


Nieuwe kans

Het nieuwe werk bij Beelen beviel hem goed. Ronnie reed precies lang genoeg op de haakarm om niet verveeld te raken. Want zoals hij zegt: ‘Je moet me wel blijven uitdagen, anders hoeft het voor mij niet meer.’ In dit geval diende zich op het goede moment een nieuwe kans aan. Ronnie: ‘De chauffeur van de diepladercombinatie vertrok en ik werd gevraagd. Ik reed nogal eens met hem mee en heb zo alle kneepjes in deze discipline geleerd. Ik doe dit werk nu alweer zo’n acht jaar en vind het nog steeds leuk. Ja, en natuurlijk ben ik best een beetje trots dat mij dit is toevertrouwd. Het is niet niks om met honderd ton de weg op te gaan.’


Carrière plannen

Is dit nou de manier waarop je als chauffeur carrière maakt? Het lijkt nogal passief. Ronnie: ‘Daar ben ik het niet mee eens. Natuurlijk kan je voor jezelf een hele loopbaan gaan uitstippelen, maar zo zit ik niet in elkaar. Als je alles aangrijpt en de kantjes er niet vanaf loopt, kan je heel ver komen. Dat is behoorlijk actief werken aan een carrière, vind ik. Trouwens, nog even over dat woord carrière: ik voel me nu echt niet beter dan de collega’s die op de vuilniswagen zitten. We hebben allemaal dezelfde papieren, ik heb alleen het geluk dat ik bij Beelen op de grootste wagen mag rijden.’