7 september 2021

Voor mijn werk als duurzame inzetbaarheidsadviseur én (voor wie mijn vorige blog gelezen heeft) omdat ik ontzettend nieuwsgierig van aard ben, lees ik veel. Boeken, artikelen, onderzoeken.. alles wat te maken heeft met gedragsverandering van mensen, hoe gaan mensen binnen organisaties met elkaar om, de psychologie van de mens; ik vind het machtig inspirerend.

En uiteindelijk is dat wat Duurzame Inzetbaarheid (DI) is. Niet een project, geen stappenplan, het komt neer op duurzaam anders naar de dingen te kijken en te denken als mens: Wat heb ik hier aan? Aan meer bewegen, gezonder leven, een betere werk-prive balans?

Dus DI schiet pas wortel binnen je bedrijf als iemand voelt en beseft dat het over hem of haar zelf gaat en zij daar ook regie en verantwoordelijkheid in nemen. Dat proces, dat inzicht, dat bereik je, merk ik in de praktijk, door positieve psychologie in te zetten. 

Ik ben dan ook fan van de Omdenk boeken van Berthold Gunster. Draai het om, bekijk het positief en probeer zo de ander te bewegen. 

DI is ook zo’n thema, als je er bij de gemiddelde medewerker over begint denkt men: Werk ik niet hard genoeg dan, doe ik iets niet goed? Door de interne drijfveer te raken en te spreken in termen van energie, kwaliteit van leven, voetballen met je kleinzoon, krijgt het een heel andere betekenis.

Er een positieve draai aan geven, zo ontstaan de ervaringen dat het ook anders kan en dat zorgt uiteindelijk voor een nieuwe ervaring.

Thuis werkt het net zo heb ik gemerkt. Spiegelen wordt dat ook wel genoemd binnen Omdenken. Niet heel hard proberen om die ander te veranderen, maar juist door het gedrag van de ander te spiegelen ander gedrag te stimuleren. 

Mijn zoon komt in de ochtend moeilijk uit bed en elke ochtend is het een gevecht om hem aangekleed en wel op tijd op school te krijgen. Ik was hier klaar mee en op een ochtend ben ik naast hem in bed gaan liggen in plaats van me druk te maken. Hij schrok zich rot en vroeg: 'Mam wat doe je?'. Dus ik zei: 'Joh ik ga ook lekker liggen, dan maar te laat op mijn werk, wat kan mij het schelen'.

Hij sprong op, kleedde zich aan, rende naar beneden om te ontbijten en zei: 'Doe niet zo gek mam, straks kom ik te laat'. Ik had de regie bij hem gelegd. Het werkte meteen!
Daphne van Paassen

Daphne van Paassen

Ik ben benieuwd naar jouw reactie op mijn blog. Vind je het leuk om hierover mee te praten? Stuur me gerust een mailtje!