Dat vertelde een directeur mij laatst over één van zijn chauffeurs. Met het chauffeurstekort doe je er alles aan om je klanten goed te bedienen. Logisch. Je vraagt je mensen een tandje harder te werken. Je weet ook precies aan wie je dat moet vragen. Juist ja, aan de mensen die nooit “nee” zeggen. Dan kan je het makkelijkst je planning rond krijgen. En zijn je klanten tevreden.
 

Is dat altijd verstandig? 

Mensen kun je vergelijken met elastiekjes. Ze zijn rekbaar, maar als er te veel spanning op komt breken ze. En dat is natuurlijk vreselijk voor hen. En dit komt al helemaal niet uit in de tijd van chauffeurstekorten. 
 

Wat zit er achter als iemand nooit ‘nee’ zegt? 

Misschien heeft ie het geld hard nodig. Omdat er thuis financiële zorgen zijn. Dan zou een goed gesprek misschien behulpzamer zijn dan meer werk, ook kan er budgetcoaching geregeld worden via de inzetbaarheidscheck. 



Misschien wil hij gewoon altijd behulpzaam zijn. En zit het in zijn aard om te doen wat hem gevraagd wordt. Ook al is het misschien eigenlijk te veel. Dan zou een compliment misschien beter op zijn plaats zijn en zou je hem eens een vrije avond kunnen gunnen. 

Of heeft iemand het thuis niet leuk. En probeert hij zo min mogelijk thuis te zijn. Dan kunnen ze ook geen ruzie maken. Dan zou het misschien beter zijn om eens de tijd te nemen en te vragen hoe het gaat.



Is dit herkenbaar? Hoe ga jij hiermee om?
Ik ben benieuwd naar je reactie.


 
José van Lieshout

José van Lieshout

Ik ben benieuwd naar jouw reactie op mijn blog. Vind je het leuk om hierover mee te praten? Stuur me gerust een mailtje!