Door Monique Gort op 26 januari 2021

Dat we weer onze naasten kunnen knuffelen, elkaar kunnen troosten bij verlies of moeilijke tijden en dat we weer bij elkaar op de bank kunnen zitten, dat we leerlingen weer persoonlijk kunnen begeleiden en onze klanten weer kunnen bezoeken. Dat we weer uit eten kunnen, winkelen, weekendjes weg met vrienden en vriendinnen, het vliegtuig instappen en op vakantie kunnen gaan, een terras pakken, een feest kunnen geven en festivals kunnen bezoeken en nog veel meer.

Maar de vraag komt dan direct bij me op “Wat is eigenlijk normaal”?

Mijn goede voornemen voor dit jaar is om niet overal meer wat van te vinden, dus wil het niet te zwaar maken, maar wellicht moet een ieder voor zich zichzelf toch eens afvragen wat hij of zij “normaal vindt”, wanneer we willen dat de wereld weer opkrabbelt.

Filosoof Marius de Geus legt uit hoe het kan dat het milieu (lees de wereld) er zo slecht aan toe is.

We zijn altijd op zoek naar meer. Hierdoor zijn mensen zeer gevoelig geworden voor reclames. Producenten profiteren van deze onverzadigbare behoeftes door op het genot in te spelen dat mensen halen uit het ‘dagdromen’ over nieuwe producten. De consumptiedrift wordt op die manier verder aangewakkerd, wat de schade aan het milieu alleen maar groter maakt. Er ontstaat een patroon van ‘verlangen, dagdromen, aanschaffen, gebruiken, teleurgesteld raken, een nieuw verlangen ontwikkelen enzovoort’ (De Geus, 2007, p. 22).

Deze droom gaat hand in hand met een bepaalde mate van individuele vrijheid. We hebben in een moderne maatschappij immers de vrijheid om zelf te bepalen wat we kopen en hoeveel we consumeren. Het is ons recht om, als we dat willen, onbeperkt materiële welvaart na te jagen (De Geus, 2007, p. 22). De Geus benadrukt in ‘Filosofie van de eenvoud’ dat onze rusteloze natuur ervoor zorgt dat we constant op zoek zijn naar het nieuwste van het nieuwste. De luxe goederen van gisteren veranderen in noodzakelijke goederen van vandaag. Waar een vliegreis naar een warm oord vroeger een luxeproduct was, is dit voor grote groepen mensen tegenwoordig vanzelfsprekend. Dit versterkt het schadelijke effect van de consumentenmaatschappij op het milieu (De Geus, 2015, p. 63).

Ook ik heb de laatste maanden nogal wat rondgesnuffeld op Netflix en wat programma’s gekeken op het gebied van gezondheid, milieu en andere sociale dillema’s, waar ik best wel van geschrokken ben. En nee: zoals de mensheid omgaat met deze wereld, is ook niet normaal.

Mijn droom is in ieder geval, dat je er kunt zijn voor elkaar en kunt troosten, aanraken en knuffelen, ook genieten van lekker eten en een goed glas wijn in een restaurant of op het terras. Ook lekker op vakantie kunt gaan en de slingers kunt ophangen op een feestje. Maar ook dat we goed zorgen voor onze wereld en ook op deze manier voor onze naasten. Dat is voor mij “normaal”.
Monique Gort

Monique Gort

Ik ben benieuwd naar jouw reactie op mijn blog. Vind je het leuk om hierover mee te praten? Stuur me gerust een mailtje!