Hier is volop ruimte voor overleg en is men op de hoogte van elkaars activiteiten en contacten. Dit richten we gezellig in, en we noemen het;  ‘de kantoortuin’.

In de praktijk blijkt dat het een enorme klus is om je te concentreren op je werk.  Je hebt binnenkomende mailtjes, je telefoon gaat aan één stuk door en je collega is continu in de weer met de crèche, opa en oma etc. omdat de kinderen ziek zijn en houd jou continu op de hoogte van de voortgang terwijl je ook nog een andere collega aan het inwerken bent.

Dertig jaar geleden was al bekend dat de kantoortuin niet werkt en de afleiding is sindsdien alleen maar toegenomen. Er zijn diverse onderzoeken waaruit blijkt dat na een afleiding het gemiddeld 23 minuten en 15 seconden duurt voordat je weer geconcentreerd aan de slag gaat met de taak waarmee je bezig was (onderzoek van Gloria Mark, hoogleraar informatica aan de University of California).
 
Van der Stigchel, experimenteel psycholoog en hoofd van het Attention Lab aan de Universiteit van Utrecht, toonde in één van zijn vele onderzoeken aan, dat het multitasken in een kantoortuin per dag 86 minuten aan productiviteitsverlies kost en dat medewerkers tot wel 50 procent meer fouten maakten.

Bovenstaande nemen we in deze tijd als ‘goede werkgever’, die oog heeft voor zijn mensen, voor lief want we geven de mensen ruimte. Echter, wat wel zorgen baart, is het aantal mensen dat langdurig uitvalt door ziekte: burn-out, overspannen, overwerkt, uitgeblust; hoe je het ook wilt noemen.

Een groot aantal geeft aan “te worden geleefd”, en geen ruimte te hebben om geconcentreerd te kunnen werken. Vooral de flexplekwerkers, waarvoor in de kantoortuin een leuk plekje is gemaakt om toch binding te houden met de collega’s hebben het moeilijk. 

Zo’n flexplekwerker begint de dag met iedereen weer te spreken en bij te praten, rent van vergadering naar vergadering, beantwoordt de meest (soms onbenullige) vragen tussendoor van mensen die hij al even niet gezien heeft, luistert tussendoor steeds zijn voicemail af en probeert tussentijds nog een aantal mensen terug te bellen. Opent 30 keer zijn mailbox, waarvan aan het einde van de dag nog steeds 200 mails op ongelezen (en dus onbeantwoord) staan. Deze medewerker stapt vervolgens aan het einde van de dag in de auto, terug in de file en komt vervolgens weer laat thuis om de werkdag rustig te beginnen in de avonduren en alle onbeantwoorde mails en oproepen af te handelen.
 
Uiteraard is het zo dat de één geconcentreerder kan werken dan de ander, maar in de kantoortuin is het ‘struggle for Life’ geworden.

Hoe is dat bij jullie geregeld? Heb je hier een mening over, praat dan mee!

 
Monique Gort

Monique Gort

Ik ben benieuwd naar jouw reactie op mijn blog. Vind je het leuk om hierover mee te praten? Stuur me gerust een mailtje!