Door Yvette de Jong op 23 januari 2020

50 cent

Tijdens mijn pitstop maak ik gebruik van het toilet. Bij het toilet hangt een automaat waarbij je 50 cent in moet werpen. Bij je bestelling wordt de 50 cent in mindering gebracht of krijg je de 50 cent terug bij de kassa. Mijn collega gaat na mij en heeft niet helemaal door hoe het werkt. Hij loopt dan ook door en vergeet zijn bonnetje uit de automaat te nemen.
Bij terugkomst, zeg ik tegen hem dat hij zijn bonnetje kan inleveren bij de kassa omdat we gebruik maken van de lunch. Hij heeft geen bonnetje en dat klopt, want die ligt dus nog bij de automaat op de grond.
 

Klantvriendelijk

Hij pakt het bonnetje en loopt daarmee naar de kassa. De man achter de kassa weigert om de 50 cent terug te geven. Volgens hem is het bonnetje van iemand anders. Hoezo? Liegen om 50 cent, echt? Het gesprek is alles behalve klantvriendelijk.
 

Verdraagzaamheid

Mijn verdraagzaamheid wordt op de proef gesteld. Behoorlijk moeilijk om nog vriendelijk te zijn tegen iemand die je voor leugenaar uitmaakt. Het gevoel van onrecht borrelt op.
Mijn collega heeft minder geduld met deze meneer en gaat in discussie. Wat een heisa om 50 cent. Het gaat uiteindelijk niet om het geld maar wel om de eerlijkheid.
 

Samen werken

Na een poosje het schouwspel te hebben gadegeslagen, ben ik er klaar mee. Ik pak het bonnetje van mijn collega en ga naar de andere kassa. Zij weten dat wij beiden van het toilet gebruik hebben gemaakt en geven de 50 cent retour. De man achter de kassa had het zijn collega’s natuurlijk ook kunnen vragen. Maar ja, als je zo zeker bent van jezelf.... Mijn collega staat inmiddels al buiten.
 

Gerechtigheid of toch niet...

Toch loop ik nog even langs de man achter de kassa om  mijn opgekropte gevoel van onrecht beheerst naar hem te uiten. Met mijn 50 cent ga ik naar hem toe en tja, kan het natuurlijk niet laten om het geldstuk aan hem te laten zien. Ik vertel hem dat je klanten niet zo te woord staat en dat ik hem zeer klantonvriendelijk vind.
Hij kijkt me aan en mompelt wat.. Door mijn hoofd schiet gerechtigheid. Toch probeer ik deze gedachte de kop in te drukken. Soms weet iemand niet beter. Misschien is deze meneer wel een beetje klaar met zijn werk en is het misschien wel tijd voor een carrièreswitch. Ik probeer niet veroordelend te zijn maar in sommige gevallen vind ik dat best lastig.

 
Oplossingsgericht

Of ik tot hem doorgedrongen ben, weet ik niet. Ik hoop alleen dat hij hierover  gaat nadenken. Dat het niet altijd is zoals je zelf denkt en dat hij zijn collega’s kan raadplegen als hij twijfelt aan de klant (of aan zichzelf). Daarvoor ben je samen.
 

Collega’s

Ik loop ook naar buiten. Jammer, het genieten van de lunch had ik me anders voorgesteld. Gelukkig waren zijn collega’s wel klantvriendelijk. Hij mag zich wel gelukkig prijzen met zulke collega’s. Daarna heeft mijn collega wel het hoofdkantoor gebeld om zijn ongenoegen hierover te uiten.
 
 

In gesprek blijven

Ik hoop dat het hoofdkantoor actie onderneemt om met medewerkers hierover in gesprek te gaan of indien nodig een training aanbiedt.
 
Wat vind jij? Is de klant altijd koning?
Wil je ook groeien in je werk? Pitstop.

 
Yvette de Jong

Yvette de Jong

Ik ben benieuwd naar jouw reactie op mijn blog. Vind je het leuk om hierover mee te praten? Stuur me gerust een mailtje!