2 juli 2020

Als je voor het corona tijdperk aan iemand vertelde dat je een weekje vrij was, dan kreeg je de volstrekt normale reactie ‘oh leuk, ga je nog iets doen?’ In corona tijden is ‘iets leuks doen’ niet meer zo vanzelfsprekend. Maar dat weekje vrij was nu eenmaal gepland en eerlijk gezegd begon het na al die maanden thuis toch wel een beetje te kriebelen. Hoe goed we het ook hebben in ons huis met een fijne tuin (de barbecue is in tijden niet zo veel gebruikt). De vraag was: gaan we een paar dagen weg of toch beter thuisblijven en de drukte vermijden? Het werd dat eerste.


Beleving

Na een langdurige zoektocht op internet werd het een corona-proof hotel in Dordrecht. Pff, lastig allemaal hoor, waar je al niet op moet letten om een verantwoorde keuze te maken. Fietsen mee besloten we, want de drukte van de stad zelf opzoeken, dat zien we niet zo zitten. Wat een totaal andere voorbereiding en beleving alleen al bij het plannen van een paar dagen weg. Ja, we zijn vrij maar onze vrijheden zijn beperkt. Zo voelt het althans.
 

Bevoorrecht

Dan belt mijn moeder van 86. Of nee, Facetime moet ik zeggen, want dat is tegenwoordig haar favoriete communicatiemiddel. Na wat aanloopproblemen heeft ze zich deze techniek wonderbaarlijk snel eigen gemaakt. Tijdens onze gesprekken hebben het over van alles en nog wat. De dagelijkse dingetjes en soms gaat het wat dieper. Mijn moeder was de afgelopen maanden aan huis gekluisterd. Probeerde wel iedere dag een ommetje te maken maar was erg angstig om binnen de 1,5 meter zone te komen. Haar boodschappen werden gedaan door mijn broer. Sinds deze week doet ze dat weer zelf maar het is wel wennen. We hebben het over hoe de afgelopen periode was voor haar. Mijn moeder is gelukkig een positief ingesteld mens en voelt zich toch bevoorrecht dat ze niet helemaal opgesloten zat zoals veel ouderen in verpleeghuizen.
 

Tevreden

Mijn moeder maakt de vergelijking met de Tweede Wereld oorlog. Als je het hebt over vrijheid of liever gezegd de beperking ervan, dan realiseer ik me door haar opmerking met hoeveel vrijheid mijn generatie is opgegroeid. Dat we die moeten koesteren en waarderen. En dat de beperkingen van nu in het niet vallen bij de vrijheid die je wordt ontnomen als een bezetter het in jouw land voor het zeggen heeft. En als het gaat over het uitzoeken van een vakantie, we al helemaal niets te klagen hebben in een land waar die vrijheid het grootste goed is dat we hebben. Ik neem me direct voor om daar de komende week (en daarna) met volle teugen van te genieten!
Marjan Krassenburg

Marjan Krassenburg

Ik ben benieuwd naar jouw reactie op mijn blog. Vind je het leuk om hierover mee te praten? Stuur me gerust een mailtje!