Door Astrid Straver op 24 september 2015

"Kan jij eens met hem praten? Volgens mij komt het door zijn geaardheid, maar daar kan ik als werkgever toch niet over beginnen...? Hij is regelmatig ziek, op de planning verstopt hij werk in een lade. Hij is vaak misselijk hoor ik van zijn moeder, eet slecht..." zei een verontruste werkgever telefonisch tegen mij.

Een paar dagen later zit ik tegenover de jonge man in kwestie. Bleek gelaat, mager. Onzeker kijkt hij mij aan. We zitten in de spreekkamer van het bedrijf en zijn werkgever heeft ons alleen gelaten, nadat hij koffie voor ons gehaald heeft.

Coming out

Ik stel me wat uitgebreider voor dan anders. Vertel ook wat meer over mijn privé leven. Zeg hem dat het van belang is om trots op jezelf te zijn en tevreden met wie je bent. Er ontstaat al snel een vertrouwelijke sfeer en hij vertrouwt  mij toe dat hij helemaal niet lekker in zijn vel zit. Dat hij ook graag een partner zou hebben, maar niet goed weet hoe hij dat aan moet pakken. Dat hij niet op meisjes valt en dat hij dat nog nooit aan iemand heeft verteld. Ik ben ontroerd door zijn ontwapenende eerlijkheid en bedank hem voor het vertrouwen dat hij in mij stelt en we praten samen nog wat.

Opgelucht

Hoe voel je je nu je het hebt vertelt, vraag ik hem. "Opgelucht, alsof er een last van mij af valt", zegt hij. “Hoe nu verder?”, vraag ik. “Zou het niet handig zijn om trots te zijn op wie je bent en daar gewoon open en eerlijk voor uit te komen?” Ik leg uit dat ik vermoed dat mensen helemaal niet verbaasd zijn en het helemaal niet raar vinden. Ik zie de twijfel in zijn ogen, dit gaat wel heel snel allemaal. Toch durft hij het aan om aan het eind van het gesprek met mijn hulp zijn werkgever te vertellen wat de werkgever al lang vermoedde. We spreken af dat hij het thuis ook aan zijn moeder zal vertellen. Daarna vertelt hij het met begeleiding van zijn werkgever aan zijn collega's op de planning.




 

Verzuim gestopt

Het is al weer zes jaar geleden dat ik als adviseur verzuim dit gesprek gevoerd heb. De werknemer spreek ik soms nog, als ik hem zie op het bedrijf. Hij heeft inmiddels een gezond gewicht, ziet er goed uit en verzuimt niet meer. Ik ben trots op hem en op zijn werkgever en eigenlijk ook wel op mezelf. Het geeft enorm veel voldoening om werkgevers en werknemers te  begeleiden en zo een onderdeel te vormen van de oplossing van een voor hen lastig probleem. Herkent u deze problemen, neem dan contact op met de adviseur verzuim van het Sectorinstituut.  En hoe is dat bij u binnen het bedrijf? Is daar een cultuur waarin iedereen zichzelf kan zijn?





Astrid Straver
Adviseur verzuim