Maandag: trots op mijn team

Ik heb een geweldig team en ben trots op de prestaties die ze neerzetten. En bedrijven werken graag met ons. Kan het beter? Natuurlijk. Altijd. Daarom houden we bijvoorbeeld iedere maandagochtend teamoverleg. Niet alleen voor de lopende zaken, maar ook om samen te kijken wat we leren en hoe ons werkproces nog slimmer, efficiënter kan om vraag en aanbod te matchen. Dat doen we ook in twee werkgroepen, die altijd bezig zijn met verbetering en leren van en met elkaar.
 
’s Middags naar Zwolle. We organiseren daar een banenmarkt voor zij-instromers en ik doe de presentatie. De procedure is inmiddels gesneden koek: zaal controleren, bedrijven welkom heten, briefing aan de adviseurs die de kandidaten selecteren, briefing aan de deelnemende bedrijven en natuurlijk brandjes blussen. Dat is vaste prik.
 
In de auto op de terugweg mijmer ik nog wat na. Vorige week in Rotterdam negentig kandidaten en in Venlo 24. Vandaag zestig geïnteresseerden. Niet slecht, maar we missen zeker nog kansen. We activeren nu samen met de transportbedrijven mensen die het chauffeursvak al zien zitten. De kunst wordt om de mensen te bereiken die nog niet aan dit vak hebben gedacht, maar wel interessant zijn voor onze sector. ’s Nachts om half een ben ik thuis in Rotterdam. Zo, dat hakt erin.
 

Dinsdag: stevig netwerk

’s Morgens tijd voor mail. Dat schiet er wel eens bij in, omdat ik veel in overleg of onderweg ben. Na 11.00 uur kan ik de rest van de dag werken aan de doelstellingen en plannen voor volgend jaar. De markt verandert: de centrale vraag is wat wij daarin kunnen doen en hoe we dat gaan organiseren. Op dit soort momenten ben ik altijd blij dat ik een stevig netwerk heb van kritische, creatieve mensen die mij scherp houden, meedenken en vooral meedoen.
 
’s Avonds een rondetafel van de gemeenten Schiedam, Vlaardingen en Maassluis (Stroomopwaarts). Onderwerp van gesprek is onder meer hoe het Mobiliteitscentrum in de keten van arbeidsbemiddeling efficiënter kan samenwerken met UWV en gemeenten. We bedienen namelijk vaak dezelfde werkgevers en soms dezelfde werkzoekenden. Ook is de vraag hoe we slimmer omgaan met de mensen die aan de zijkant staan, de participatiegroep. Ik leer altijd iets. Bijvoorbeeld van de transportondernemer: hoe hij in de wereld staat en omgaat met zijn mensen. Of neem de directeur van de sociale dienst, die echt vanuit haar tenen en met passie voor het vak iedere dag aan de slag is met mensen die het op de arbeidsmarkt lastiger hebben. Mooie voortrekkersrol vervullen ze daarin.
 

Woensdag: beste werkgever worden en blijven

De dag begint met een vergadering over IT en onze website. Niet mijn favoriete onderwerp, maar het is natuurlijk wel noodzakelijk dat ook op dit gebied de zaken strak geregisseerd zijn.
 
Eind van de ochtend naar Renewi, de nieuwe naam van o.a. Shanks en Van Gansewinkel. We bespreken de knelpunten rond de instroom van bijrijders en chauffeurs, de vraag wat het Sectorinstituut en het Mobiliteitscentrum daaraan kunnen doen en hoe we elkaar kunnen steunen. Het is een eerste kennismaking en meteen een interessant gesprek. Ik denk altijd dat ieder transportbedrijf ons kent, maar dat is blijkbaar helemaal niet zo. Weer een eyeopener.
 
We zijn het erover eens dat alleen de beste werkgevers in deze steeds krapper wordende arbeidsmarkt de beste medewerkers krijgen. De kunst is dus de beste te worden en te blijven, zodat de achterdeur dicht is en de voordeur uitnodigend openstaat. Dat is het streven van de mensen met wie ik aan tafel zit en daar steek ik graag energie in.
 
’s Avonds naar de sportschool, om te voorkomen dat ik echt dichtslib en deze zomer weer mijn T-shirt moet aanhouden.
 

Donderdag: over de vloer bij transportwerkgevers

Vandaag veel onderweg op bezoek bij verschillende transportwerkgevers. Van Middelburg naar Roosendaal en vervolgens weer naar Sliedrecht en Breda. Die laatste twee had ik beter kunnen omdraaien, maar ja, soms past dat weer niet in de andere agenda’s. Onderweg veel bellen over zaken die mis zijn gegaan of beter moeten. We doen nu bijvoorbeeld bij het Mobiliteitscentrum wekelijks drie voorlichtings- en selectiebijeenkomsten over zij-instroom, vijf testdagen, zeventig intakegesprekken en tachtig nieuwe vacatures. En dan gaat er ook wel eens iets mis.
 
’s Avonds met Gera, mijn vriendin, naar een foodfestival in de buurt. Lekker eten, drinken en naar een bandje luisteren én natuurlijk om de sportschool van gisteren weer te compenseren.
 

Vrijdag: stilstaan om vooruit te gaan

De hele dag training over hoe we beter onze klanten kunnen bereiken en regionaal met elkaar samenwerken. Het is bedoeld voor alle medewerkers bij het Sectorinstituut die klantcontacten hebben, dus voor bijna mijn hele team. Als je mijn mailbox ziet, mijn agenda en to-do-list, dan sta ik er niet om te springen. Anderzijds is het altijd goed om te leren. Soms moet je even stilstaan om vooruit te gaan.