In het sociaal akkoord van 2013 hebben werkgevers en overheid afgesproken banen te creëren voor mensen met een arbeidsbeperking (ook wel: participanten). Ook in de sector transport en logistiek worden de komende jaren meer van dit soort banen gerealiseerd. Het Sectorinstituut wil werkgevers in de sector ondersteunen bij het aannemen van participanten en heeft werkgevers  hierover gesproken.

Bereidheid om banen te creëren

De bereidheid onder werkgevers om banen te creëren, hangt af van de aanwezige kennis en mening over de wet- en regelgeving, de Participatiewet  en de doelgroep. Grotere bedrijven (met meer dan 25 fte personeel) geven aan overwegend voldoende kennis te hebben over de wetgeving en de bijbehorende subsidieregeling. Kleinere bedrijven geven vaker aan hier weinig of geen kennis over te hebben.  Zowel grote als kleine bedrijven geven aan relatief weinig kennis van de doelgroep ‘mensen met een arbeidsbeperking’ te hebben. Ze vragen zich af wie meetelt voor de Participatiewet en de banenafspraak. 

"De participatiewet, daar weet ik denk ik te weinig van. Maar het gaat waarschijnlijk over arbeidsgehandicapten? En de quotumregeling, heeft daar dan ook mee te maken, dat we een bepaald percentage moeten aannemen?"

Financiële zekerheid en goede begeleiding zijn voorwaarden

De motivatie om participanten aan te nemen, is een mix van commerciële en ideële beweegredenen. De subsidie kan helpen om de loonkosten te drukken, maar er zijn ook bedrijven die het doen vanuit een sociale doelstelling. 

"Het is een mooi idee om mensen op weg te helpen, maar er moet ook geld verdiend worden. Niet over hun rug, maar wel mét hen"

Tevreden werkgevers

Hoewel werkgevers ook drempels ervaren bij het in dienst hebben en houden van participanten, zijn de werkgevers die op dit moment een participant in dienst hebben, over het algemeen zeer tevreden.

"Onze medewerker is zo enorm blij, enthousiast en gemotiveerd. Dat straalt ook af op zijn collega’s. Zijn manager zegt ‘als ik er tien krijg die zo gemotiveerd zijn, neem ik ze allemaal aan’. Het brengt veel positiviteit op de werkvloer. Hij komt elk dag met een lach binnen en gaat met een lach weer weg."

De redenen die werkgevers hebben om geen participanten in dienst te nemen, zijn o.a. dat het bedrijf te klein is, de functies en werkzaamheden niet geschikt zijn, het financiële risico te groot of de begeleiding te belastend is. 

Realistische verwachtingen

De tevredenheid van werkgevers hangt samen met het hebben van realistische verwachtingen. Als er goede ervaringen zijn, dan is er ook meer draagvlak in het bedrijf. Per bedrijf verschillen uiteraard ook de mogelijkheden om een participant aan het werk te hebben.

Daarentegen zijn er meerdere functies waarin de participant geplaatst kan worden. Denk daarbij aan assistent-monteur, assistent-verhuizer, bijrijder, heftruckchauffeur, inpakker/orderpicker, lader en losser of magazijnmedewerker. Functies met  geen of een laag opleidingsniveau, maar die wel een goede fysieke gezondheid vragen.

Ook ‘jobcarving’ is een mogelijkheid om een plek voor een participant te maken. De werkgever creëert een functie speciaal voor de participant. Zoals een bedrijf dat de loodsmedewerker die ook helpt met het laden en lossen van de vrachtwagen en met een busje kleine pakketten bij klanten aflevert.


Stel hier je vraag

Liever persoonlijk contact? Bel ons via 088-2596106.